گروه ورشرنگ با لباسهای متحدالشکل محلی و اجرای حرکات موزون و نوازندگی سرنا و دهل توسط اساتید برادران مرادیان و همچنین اجرای دوتار نوازی و دف نوازی بدون اغراق جوانترین و فعالترین گروه در منطقه خواف و چه بسا در استان خراسان می باشد.این گروه ده نفره با شرکت در مراسمات جشنواره های استانی _ کشوری _ منطقه ای و خارج از کشور با سرافرازی از امتحان و کسب افتخارات سربلند بیرون آمده است.
ورشرنگ اصطلاح محلی است که مردم جنوب خراسان به ویژه مردم خواف آنرا به کار می برند. و در عامیانه به معنای پرجنب و جوش و خیلی خیلی شاد. به عبارتی دیگر نقطه اوج حرکات موزون و موسیقی را ورشرنگ گویند. حرکات موزون و موسیقی محلی خواف تلفیقی از نمایش و موسیقی است که توسط اساتیدی جون علیجان مرادیان و عتالحسین مرادیان (ساز و دهل) نواخته می شود. شروع حرکات موزون در ولایت خواف از کشت گندم تا حرکاتی همراه با هیاهوی چوپانی و سلحشوری است. ناگفته نماند که این حرکات جزء آئین مردم خواف بوده که این خود با رقص فرق کرده و جنبه نیایش دارد. در چوب بازی مردم خواف یک نوع دعا وجود دارد که این میراثی از گذشته دور است و درزمان زرتشت این رسم وجود داشته (مقام الله). با ایجاد دایره کائنات (قسمت) و نشت در محیط دایره با چوب این حرکات نمایان می گردد. حضرت حافظ فرموده که: در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم تا لطف چه اندیشی و تاحکم چه فرمایی ما در دایره قسمت و کائنات مسئله وحدت وجود را نشان می دهیم. یعنی همه از او هستیم و درعالم زر همه به او متصل می گردد. به دریا بنگرم دریای تو بینم ...

 
پس جهت ارتباط با آفرینش یک سری مراحلی باید انجام گردد تا از خودشناسی انسان به خدا برسد و آن مراحل عبارتند: اگر در دایره کائنات هو می کشیم بدین معناست که یادی کردیم از مولا علی (ع) و مدد جستیم از خدای مولا علی (ع) – اگر چرخی می زنیم جهت دل به توحید سپردن است که همان چرخ در سماع حضرت مولوی است (سعنی اوج دوار به سوی معبود) که بسیار زیبا فرموده اند:

رقصی کنید ای عارفان چرخی زنید ای منصفان
قومی چو دریا کف زنان جون موجها سجده کنان

اگر در محیط و مرکز دایره می نشینیم شکرکذاری می کنیم از معبودمان، اگر پای بر زمین می کوبیم، یعنی خواهش های نفسانی خودمان را زیر پا گذاشته ایم تا خالص شویم جهت دیدار با یار، اگر دستی می افشانیم این از سر شوق وصال معبود است. پس از حرکت انسان به پویایی می رسد. مصداق آیه شریفه لیس الانسان الا... که این حرکت در سماع مولوی موجب شادی روح و صفای دل و پاکی قلب می گردد و در حرکات موزون متبلور است. اجرای موسیقی به ویژه سرنا و دهل در این حرکات دراماتیک چاشنی کار است. اوشار، اوفر، یک چکه، حتن (شیر بیشه کوهستان)، دوره و ... ضرب آهنگ های حرکات موزون ماست. در آئین های حماسی مردم خواف جز عشق به خدا و حقیقت چیز دیگری وجود ندارد. حرکت هی همبه یک حرکت سلحشوری است که با فریادهایی چون (هی، سی و ...) همراه است و این بدان معناست که باید شیر بیشه کوهستان در اجتماع آمادگی مبارزه با هر آفتی را داشته باشدو جهت رسیدن به استقلال فکری و اجتماعی باید رزم کرد. و این امر حماسی و عرفانی باعث می گردد تا انسان از فرش به عرش برسد همانطوریکه در کشت گندم و هنگام درو، استقلال درو می کنیم، در حرکات آیینی، این خود گواهی است بر این مدعا که بی نیازیم غیر از به واحد و دیگر هیچ.

ختم کلام: جایی که موسیقی خیمه میزند، عقل نقشی ندارد و این خود صفای سینه می خواهد.