محمد نوري جاودانه با عشق موسيقي را از سالهاي دهه 20 خورشيدي آغاز كرد

از دهه 30 خورشيدي، كار حرفهاياش را آغاز كرد و تا 50 سال بعد با همكاري آهنگسازاني چون حسين اصلاني، سليمان اكبري، ناصر حسيني، علياكبر دلبري، شهرام شاهرودي، فريدون شهبازيان، فريدون فرزانه، كامبيز مژدهي، شورا ميخائيليان، منوچهر ميكده، محمد سرير، فريبرز لاچيني و شهرام گلپريان كارهاي جاودانهاي را منتشر كرد.
علاوه بر نغمههاي محلي، مقامي و قومي ايران، آثار ترانهسرايان و شاعراني چون نادر ابراهيمي، وحيد اديبي، سيمين بهبهاني، ايرج جنتي عطايي، اردلان سرفراز، حسين شاهزيدي، فروغ فرخزاد، حميد مصدق، حسين منزوي، تورج نگهبان، نيما يوشيج و... را خواند.
او كه با خواندن اشعار نو فارسي روي نغمههاي روز مغربزمين و برخي قطعات كلاسيك كارش را آغاز كرده بود، خيلي زود با تكيه بر تحصيلات هنرستاني و دانشگاهي توانست هويتي مستقل به گونه آوازيِ خود دهد.
نوري با صداي باريتون مايل به باس خود كه گرماي خاصي داشت، به خواندن ترانههاي متفاوت در عرصه موسيقي مردمي روي آورد و انديشه شاعرانه را با آهنگهاي دلانگيز و پرشور كه برخي از دل موسيقي روستايي و محلي ايران بر آمده بودند، پيوند زد. او با ترانه «گل مريم» كه براي مردم با عنوان «جان مريم» معروف است، به خوانندهاي محبوب تبديل شد و با خواندن 300 قطعه ديگر اين شهرت و موقعيت ممتاز را حفظ كرد.
آثار اين استاد موسيقي ايران، طي 5 دهه درميان 3 نسل اعتبار ويژهاي كسب كرد وبا اجراي بيش از 300 ترانه و قطعه آوازي، در خاطرههاي مردم جاي گرفت. در اين ميان ترانههاي ميهني او جايگاه ويژهاي دارند كه در آن حس عشق به ايران، آزاديخواهي، محبت به مردم و ستايش طبيعت اين مرز و بوم موج ميزند.
او كه دريافته بود موسيقي محلي، روستايي و نواحي گوناگون كشور بسيار سرشار و غني است، آن را سرچشمه و الهامدهنده خود قرارداد و به اين ترتيب به نوعي از موسيقي رسيد كه بشدت ايراني است.
9 آلبومي كه محمد نوري از سن 60 سالگي به بعد منتشر كرد، نشان دهنده صدايي بود كه با افزايش عمر هيچ نقصان و خللي در آن راه نيافته بود. اگر چه محمد نوري در سن 81?سالگي در گذشت، اما بيشك صداي او جاودان خواهد ماند؛ جاودان با عشق
باغ ملی شهرستان تربت حیدریه