|
 خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فرهنگ و هنر - هنرهاي تجسمي
مراسم نكوداشت زندهياد بهمن محصص، هنرمند نقاش و مجسمهساز شامگاه 23 مهرماه با سخنراني آيدن آغداشلو و نصرتالله مسلميان از سوي انجمن نقاشان ايران در تالار بتهوون خانه هنرمندان ايران برگزار شد.
به گزارش خبرنگار هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در اين مراسم، پس از پخش نماهنگي از مجسمهها و نقاشيهاي بهمن محصص، نصرت الله مسلميان از اعضاي انجمن نقاشان ايران بيان كرد: محصص جزو معدود هنرمنداني است كه هم نقاش و هم متفكر و روشنفكر بود. ما نقاشان خيلي خوبي داريم، اما نقاشاني كه ويژگي توليد فكر را داشته باشند خيلي كم داريم.
مسلميان محصص را شيفته اسطورههاي رم معرفي كرد و ادامه داد: محصص سال 1333 وارد رم شد و به مطالعاتي پرداخت كه نتيجه آن شيفتگي او نسبت به اسطورههاي رم بود. اين موضوع تا آخر عمرش فضاي ذهني هنري او را اشغال كرد. او پس از مطالعاتي به ايران بازگشت و جلوهاي ديگر از تواناييهاي خود در زمينه تئاتر و ادبيات را نشان داد و چندين كار را ترجمه و چند نمايش را روي صحنه برد.
اين هنرمند نقاش تصريح كرد: محصص در دهههاي 30 و 40 با نقاشيها و مجسمههايش به قلب تراژدي وضع انسان ميزند. اين مساله هم دوران با زماني است كه نقاشي ما هنوز مستقل نشده است و نميتوانست روي پا بايستد و به اين لحاظ وجود محصص در آن زمان يك استثنا است. به نظر من حتي «ضياءپور» كه كارهاي اساسي در اين حوزه دارد نيز به حد محصص نتوانست به انسان نزديك شود.
او افزود: بعد از سالهاي دهه 30 بحث هويتيابي و هويت خواهي در ميان نقاشان مهم شد و نقاشان سقاخانهاي براي رسيدن به مفهومي به نام «هويت» تلاش زيادي كردند. اما هويتخواهي آنان به دليلي به يك هويت خواهي سطحي تقليل پيدا كرد. به زعم بنده حضور محصص در اين عرصه نيز مهم است ،زيرا خودش را از يك انحراف نگاه داشت. او مهم است زيرا هويت را در فرديت انسان و نه در تاريخ ميديد.
اين عضو انجمن نقاشان ايران در بخش ديگري از سخنان خود تاكيد كرد: شخصيت و نوع تفكر محصص از آنجايي مهم است كه زماني كه افرادي ميخواستند سنت در زمان مدرنيسم را رمانتيك كنند، او جهاني فكر ميكرد. اين درست زماني بود كه شاعراني همچون شاملو، اخوان و ... تجربه تلخ كودتا و شكست را در شعرهايشان نمود ميدادند، اما نقاشان درخواب بودند و اين سبب خسراني شد كه نقاشها جمع كوچكي شدند كه درون خود بسته ماندند.
مسلميان با تمجيد از نوع نگاه محصص نسبت به هويت انسان اضافه كرد: او هويت را در آينده يك انسان و نه در گذشته او ميديد. به همين سبب هم او خودش را در نوعي سنتگرايي نقاشي دور كرد كه بايد آن را ارج بنهيم. در مجسمههايش هم وضع به همين منوال بود. به نظرم كارهاي او در سطحي بود كه اگر الگو ميشد امروز وضع مجسمهسازي ما خيلي بهتر بود.
به گزارش ايسنا، در ادامه اين مراسم آيدين آغداشلو - نقاش معاصر، بهمن محصص را يكي در 10 نقاش بزرگ ايران دانست و گفت: او اغلب در ايران نبود و به همين دليل هم خيليها هنوز شخصيت او را درك نكردهاند. اما نقاشيهاي او ميگويد او كه بوده و چه تفكري داشته است. او انسان بزرگي بود و مهم نيست كه انسانهاي بزرگ كجا زندگي ميكنند.
آغداشلو، محصص را يك نقاش جدي دانست و عنوان كرد: بهمن محصص هميشه دنبال كشف بود و ميتوانم بگويم كه او جستجو را خسته كرده بود و اين به خاطر جهانبيني بود كه داشت.
اين تحليلگر هنر معاصر در ادامه بيان كرد: محصص هنرمندي بود كه از فاجعهاي كه به وقوع پيوسته آگاه بود. بنابراين هر چه ميكشيد گزارش فاجعه بود و همه چيز تبديل به اجزايي ميشد كه اين گزارش را كامل ميكرد. گزارشي كه تلخي جان مايه آن بود و چون اين تلخي براي او مهم بود هر چه ميگفت و انجام ميداد به گزارشش الحاق ميشد. همه چيزهايي كه او ميكشيد قالب صوري گزارش او درباره اين كه اين جهان مرده است و نه تنها مرده بلكه پوسيده و متورم شده،بود. در واقع او سعي كرد با آثارش دنيايي را بسازد كه ما وقتي آنها را ميبينيم بگوييم چه دنياي متورم و پوسيدهاي!
در ادامه اين مراسم مستندي در رابطه يكي از مجسمههاي «بهمن محصص» به نام مرد نيلبكزن پخش شد.
همچنين در اين مراسم محمدابراهيم جعفري با مرور خاطراتي از محصصي گفت: او آدم خوبي بود و دليل اين خوبي در اين است كه امروز در مراسم نكوداشت او در كنار هم جمع شدهايم. | 
باغ ملی شهرستان تربت حیدریه